Kup bilet

Industrialne dziedzictwo dawniej i dziś // Zakłady Cynkowe Wełnowiec

4 stycznia 2021

Kategoria:
Industrialne dziedzictwo dawniej i dziś

W 1980 roku po dwóch wiekach wykorzystywania technologii produkcji cynku tzw. metodą śląską zlikwidowano ostatnią hutę tego typu w regionie. Historyczne dla Górnego Śląska zamknięcie katowickich Zakładów Cynkowych „Wełnowiec” relacjonował reportaż Jacka Ciszewskiego zamieszczony w lokalnym czasopiśmie „Panorama”. W jego treści odnotowano m.in.:

Staruszka przestała kopcić – powiedział, czekając na ten dzień, kierownik oddziału destylacji. Mówił to cicho, jak o kimś, komu chociażby z racji wieku należy się szacunek… Dobiegł końca świat mufli, nadstawek, balonów, ciepaczek, kobynków, szularek, czyli drewnianych rękawic, którymi można było łapać nawet najgorętsze narzędzia. Świat kolorowych płomieni i białego pyłu… Zostały martwe, zimne otwory setek mufli…, a w ponurych halach nastało tylko echo tych starych jak hutnictwo cynku drewnianych pantofli”.

Na pocztówce pochodzącej ze zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach zachował się wizerunek jednej z hal pieców cynkowych huty „Hohenlohe” (późniejszych Zakładów Cynkowych „Wełnowiec”). Zdjęcie wykonane zostało przez Maxa Steckla około 1925 roku. Zabudowania huty inspirowane rozwiązaniami belgijskimi charakteryzowały się dużymi i przestronnymi wnętrzami o sporym nasłonecznieniu. Do głównych brył przylegały mniejsze zabudowania mieszczące m.in. zaplecze socjalne dla pracowników. Na terenie huty wzniesiono dwie hale o zbliżonym kształcie. Sfotografowane w latach 20. XX wieku zabudowania nie dotrwały do dnia dzisiejszego.

Piotr Rygus

Industrialne dziedzictwo dawniej i dziś // Zakłady Cynkowe Wełnowiec Industrialne dziedzictwo dawniej i dziś // Zakłady Cynkowe Wełnowiec 1

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn