Kup bilet

„Na straganie” // stwórz swój spektakl kukiełkowy

Tworzenie spektaklu lalkowego to wspaniała zabawa, która zależy od wyobraźni artystów. W teatrze kukiełkowym animatorzy, ukryci za parawanem, poruszają lalkami przytwierdzonymi do kijów. Jednak ta zasada nie wyklucza gry aktorów bezpośrednio na scenie lub innym miejscu przed widzami. W domowym teatrzyku możemy być reżyserem, scenografem, aktorem i jednocześnie widzem. Wszystko jest możliwe gdy zamierzamy wyrazić ważny temat, bądź emocje.

Rozpoczęcie realizacji przedstawienia wiąże się z wyborem tekstu literackiego, przygotowaniem scenariusza i projektów scenograficznych. W tym celu reżyser wskazuje tytuł dramatu, powieści lub wiersza.

Jan Brzechwa „Na straganie”

Na stra­ga­nie w dzień tar­go­wy
Ta­kie sły­szy się roz­mo­wy:

„Może pan się o mnie oprze,
Pan tak więd­nie, pa­nie ko­prze.”

„Cóż się dzi­wić, mój szczy­pior­ku,
Leżę tu­taj już od wtor­ku!”

Rze­cze na to ka­la­rep­ka:
„Spójrz na rze­pę – ta jest krzep­ka!”

Groch po brzusz­ku rze­pę kle­pie:
„Jak tam, rze­po? Co­raz le­piej?”

„Dzię­ki, dzię­ki, pa­nie gro­chu,
Ja­koś żyje się po tro­chu.

Lecz pie­trusz­ka – z tą jest go­rzej:
Bla­da, chu­da, spać nie może.”

„A to fe­ler” –

Wes­tchnął se­ler.

Bu­rak stro­ni od ce­bu­li,
A ce­bu­la doń się czu­li:

„Mój Bu­ra­ku, mój czer­wo­ny,
Czy­byś nie chciał ta­kiej żony?”

Bu­rak tyl­ko nos za­ty­ka:
„Niech no pani prę­dzej zmy­ka,

Ja chcę żonę mieć bu­ra­czą,
Bo przy pani wszy­scy pła­czą.”

„A to fe­ler” –
Wes­tchnął se­ler.

Na­raz sły­chać głos fa­so­li:
„Gdzie się pani tu gra­mo­li?!”

„Nie bądź dla mnie taka wiel­ka” –
Od­po­wia­da jej bruk­sel­ka.

„Wi­dzie­li­ście, jaka krew­ka!” –
Za­pe­rzy­ła się mar­chew­ka.

„Niech roz­są­dzi nas ka­pu­sta!”
„Co, ka­pu­sta?! Gło­wa pu­sta?!”

A ka­pu­sta rze­cze smut­nie:
„Moi dro­dzy, po co kłót­nie,

Po co wa­sze swa­ry głu­pie,
Wnet i tak zgi­nie­my w zu­pie!”

„A to fe­ler” –
Wes­tchnął se­ler.

 

Proponujemy wystawienie poetyckiego utworu „Na straganie”, który został napisany przez Jana Brzechwę w 1938 roku. Wiersz wydany w tomiku „Tańcowała igła z nitką” należy do najpopularniejszych tekstów kierowanych zarówno do najmłodszych czytelników, jaki i do starszych. Autor przywołując w nim obraz straganu, nadał sprzedawanym na nim warzywom ludzkie cechy. Sytuacja w której jarzyny prowadzą rozmowy jest śmieszna, a także prowokuje czytelników do refleksji nad życiem.

Do tekstu scenariusza spektaklu kukiełkowego wprowadzono postać narratora, a strofy wiersza zmieniono w kwestie przypisane postaciom scenicznym. Jednym z zadań należących do twórców przedstawienia będzie wykonanie kukiełek.

Dla inspiracji  przygotowaliśmy propozycję kukiełek wykonanych z warzyw oraz papierowe szablony do wycięcia i kolorowania. W pracach scenograficznych można wykorzystać kolorowy papier, klej szkolny, szpilki, taśmę klejącą oraz drewniane patyczki.

Do pobrania:

  1. Scenariusz spektaklu
  2. Szablony kukiełek
  3. Fotografie kukiełek
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn