Analiza zapisków Józefa Szajny, kolejnych wersji tekstu Dno oraz setek serwetek prezentowanych na wystawie zwróciła uwagę kuratorki na systematyczne dążenie autora do skracania części tekstu poświęconych wydarzeniom i zastępowania ich obszerniejszymi fragmentami opisującymi doznania zmysłowe obecne we wspomnieniach byłego więźnia. W zestawieniu ze sztuką plastyczną artysty można zauważyć, że z jego twórczości wyłania się obraz materialnej opowieści o doświadczaniu ciałem. Logicznym wyborem metody prezentacji tekstów źródłowych na wystawie było opatrzenie ich rysunkami przedstawiającymi stany opisywane w tekstach oraz zastosowanie adekwatnych narzędzi pobudzających pamięć sensoryczną odbiorcy. Podobne wątki obecne w twórczości innych byłych więźniów potwierdzają tezę, że pamięć o doświadczeniach granicznych jest zdominowana przez zapisy doznań zmysłowych.