Mieczysław Pragnący był obserwatorem i komentatorem rzeczywistości. W jego twórczości, oprócz rysunków, zdjęć i kolaży, odnaleźć można teksty: krótkie, w formie podpisu pod pracą; nieco dłuższe, kilkuwersowe, podobne do aforyzmu bądź złotej myśli; oraz całkiem pokaźnych rozmiarów: rozbudowane, przyjmujące kształt wiersza, często odważne i nieprzebierające w słowach. Przykład takiego długiego tekstu można odnaleźć w publikacji towarzyszącej wystawie – Pragnący starał się w kąśliwy sposób opisać panujące we wsi zależności i podziały klasowe. Nie gryzł się przy tym w język i nie obawiał się reakcji społeczeństwa na słowa kąśliwe, wulgarne i pełne niedwuznacznych insynuacji.  

Specyficzny humor artysty można odnaleźć także na wystawie. Za przykład może posłużyć „Koza w paradzie”, czyli rysunek przedstawiający siedzące na krześle zwierzę. Artysta uczynił z kozy modelkę, która zastygła w absurdalnej pozie, demonstracyjnie wystawiając kopyta. Jeśli przyjąć, że kozą jest ktoś konkretny, wówczas popisowy numer zwierzęcia (siedzenie, nicnierobienie) może stać się zarzutem wymierzonym w osobistość niezbyt szanowaną przez Pragnącego. Ale wszystko to tylko domysły i zabawa, do której możemy się czuć zaproszeni, patrząc na niektóre jego dzieła.

Magdalena Łuków vel Broniszewska