Comiesięczne spotkania w formie konferencji, w trakcie których uczestnicy poznają istotę demencji, ale też dowiedzą się, jaką rolę w procesie choroby i opieki może odegrać kultura i sztuka. Prelegenci, w tym eksperci różnych dziedzin, artyści, samorzecznicy przybliżą zagadnienia dotyczące sytuacji osób z demencją, możliwych metod pomocy opiekunom i rodzinom, a także tego, jak świat kultury może wspierać otoczenie osób chorujących. Wydarzenia będą dostępne na żywo oraz on-line. Wykłady będą tłumaczone na polski język migowy i opatrzone napisami na żywo.
Najbliższa konferencja:
28.03.2025 (piątek), godz. 10.00–14.00
Pierwsze spotkanie edukacyjne w projekcie „Muzeum dla demencji”
10.00 Otwarcie konferencji
10.30–11.30 Marlena Meyer, Demografia, demencja i nowa edukacja. Wyzwanie dla wszystkich
Na świecie coraz częściej publicznie głos zabierają ludzie, którzy doświadczają zmian w zdrowiu mózgu. Te zmiany są trwałe i dewastują ich dotychczasowe życie. Wystraszeni takim stanem szukają pomocy. Nie niepełnosprawność wynikająca z demencji, ale dotychczasowy biomedyczny model opieki pozbawia ich godności w każdym aspekcie życia. Podważają go, bo okazuje się, że lepsze życie z demencją jest możliwe.
11.40–12.40 dr n. med. Urszula Skrobas, Czy demencja występuje w młodym wieku? Mity i fakty na temat demencji
Demencja została uznana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) za jedno z największych wyzwań zdrowia publicznego. Otrzymanie diagnozy tego przewlekłego schorzenia neurodegeneracyjnego to doświadczenie zmieniające życie – szczególnie w młodym wieku. Demencję o młodym początku definiuje się jako wystąpienie objawów przed 65. rokiem życia, a jej przypadki stanowią około 9% wszystkich chorób otępiennych. W trakcie wystąpienia obalimy mity i skupimy się na faktach dotyczących demencji, zwłaszcza tej o młodym początku.
12.40–13.00 Przerwa kawowa
13.00–14.00 Agnieszka Cysewska, Wyzwania na rynku usług opiekuńczych dla osób żyjących z demencją. Czy sztuczna inteligencja nam pomoże?
Zmieniająca się sytuacja demograficzna i wzrost zapotrzebowania na usługi społeczne stawia rodziny (głównie kobiety jako opiekunki rodzinne), gminy, powiaty i organizacje pozarządowe przed coraz większymi wyzwaniami. Szczególnie trudna jest opieka nad osobami żyjącymi z demencją. Wymaga koordynacji, współpracy pomocy społecznej i ochrony zdrowia, coraz większej wiedzy na temat konsekwencji, jakie niosą za sobą choroby otępienne. Czy sztuczna inteligencja może być wsparciem i dać wytchnienie opiekunom? Doświadczenia z domów pomocy społecznej dla osób w podeszłym wieku, hospicjów oraz placówek opiekuńczo-terapeutycznych dla dzieci i młodzieży w terapii prowadzonej ze sztuczną inteligencją, robotem foką Paro, mogą być przykładem tego, jak do systemu usług opiekuńczych wprowadzić zaawansowaną technologię i używać jej z korzyścią dla podopiecznych i opiekunów.
Wydarzenie będzie dostępne on-line. Wykłady będą tłumaczone na polski język migowy. Będą dostępne napisy na żywo.
Marlena Meyer – gerontopedagog, wieloletni trener „Positive Approach to Care” Teepy Snow, słuchaczka 3-letnich studiów dementia studies na Uniwersytecie Stirling w Szkocji. Specjalizuje się w tematyce chorób przebiegających z demencją. Od lat prowadzi działania edukacyjne na rzecz destygmatyzacji osób z diagnozą choroby Alzheimera i chorób pokrewnych. Skupia się na godności w opiece, prawach chorych z demencją i multidyscyplinarnym wsparciu po diagnozie. Dąży do pełnego włączenia osób z demencją w młodym wieku do kampanii edukacyjnych o zdrowiu mózgu w Polsce.
dr n. med. Urszula Skrobas
neurolożka, zatrudniona w Klinice Neurologii Dorosłych Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.
Stażystka programu Atlantic Fellow for Equity in Brain Health w Global Brain Health Institute na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco (kohorta 2023–2024) oraz laureatka stypendium edukacyjnego Polskiego Towarzystwa Neurologicznego w zakresie neurogeriatrii na Karolinska Institute w Sztokholmie (2024). Realizuje projekt pilotażowy dotyczący identyfikacji potrzeb osób żyjących z demencją o młodym początku w Polsce.
Agnieszka Cysewska – od 30 lat pracowniczka wojewódzkich, samorządowych instytucji pomocy społecznej oraz organizacji pozarządowych. Pełniła funkcję dyrektorki DPS-u w Stawiskach prowadzącego program standaryzacji placówki oraz DPS-u w Sopocie dla osób w podeszłym wieku, w którym jako pierwsza w Polsce wprowadziła sztuczną inteligencję (robota społecznego Fokę Paro) do terapii dla osób żyjących z demencją. Obecnie jest dyrektorką Centrum Integracji Społecznej w Pucku oraz członkinią Zespołu ds. standaryzacji usługi opieki wytchnieniowej przy Wojewodzie Pomorskiej w Gdańsku.