Kino Wojciecha Hasa stanowi spójny, hermetyczny świat, w którym reguły realistycznej narracji ustępują logice snu i subiektywnego doświadczenia. Twórczość reżysera przeniknięta jest problematyką skoncentrowaną wokół zagadnień dotyczących sensu życia, poczucia tożsamości, znaczenia upływu czasu.